Hedefte “Alt Solu Vurma” sorununun çözümü

Silahların çok seven bir milletiz ancak bu sevgimiz daha çok maddesel, yani silahı bir statü objesi olarak görüyoruz. Silahı süslemek, onu göstermek hoşumuza gidiyor. Bunun kültürel ve tarihsen nedenlerinin yanında, maalesef ülkemizdeki mantık sınırlarını içerisinde açıklanamayacak silah yasaları nedeni ile silaha ve özellikle silaha ulaşımın zor olması da çok etkili.

Silahlar savaş zamanı askeri gereksinimler için kullanılırken barış zamanı da tabii ki savaşa hazırlık amacı ile talim aracı olarak kullanılır. Yüzyıllar içerisinde bu talimler atıcılık sporlarının gelişmesine vesile olmuştur. Silahı bir alet olarak düşünürsek de esasen atıcılık sporu, silahın imal sebebinin en yüksek oranda hakkinin verildiği kullanım amacıdır. Nasıl bir testereden beklentimiz tahtayı, kullanıcısının en kolay ve hızlı şekilde kesmesini sağlamaksa, tabancanın asil işlevi de atıcısının uzaktaki ufak bir hedefi defalarca vurmasıdır. Yine testere ile kıyaslayacak olursak, testere ile müzik yapanlar olduğu gibi altın kakmalı bir testere de sanat eseri gibi sergilenebilir ancak testerenin imal amacı yukarıda belirttiğin gibidir. Tabanca da bir süs ve statü sembolü olsa da esas amacı atıcılıktır.

Bu uzun girişten sonra esas yazmak istediğim konuya girecek olursam. Atışa yeni başlayan ya da defalarca poligona gitse de herhangi bir eğitim almamış atıcıların bir numaralı şikâyeti alt solu vurmaktır (sağ elini kullanan atıcılar için). Atıcının ilk düşündüğü silahın nişangâh sisteminde sorun olduğudur. Gerek sinema filmleri gerek bilgisayar oyunları sebebiyle öyle bir algı oluşturmuşuzdur ki, sorunun aslında silaha sabit bir platform oluşturamadığımız olduğunu düşünmeyiz bile. Oysa sol altı vurma fenomeni çok kolay birkaç düzeltmeyle ortadan kalkacaktır.

Öncelikle atıcının sorunun çözümünün kendinde olduğunu kabul etmesi gerekir, bu her zaman sinildiği kadar kolay olamıyor. Bu olay bizim kulübe yeni başlayan bir üyede daha çok yeni meydana geldi. Yeni üye sürekli aşağı atıyor, hatta 25m mesafede kâğıdı bile vuramıyordu. Kendisine tetiği çekerken namluyu aşağıya indirdiğini söyledim bana inanmadı, indirmediğime eminim neden indireyim ki dedi. Ben de insan doğası gereği kendisinden sadece 1 metre uzaklıkta elinde patlayan bir cisme tepki vereceğini, bunun doğal olduğunu, atıcılık dediğimiz şeyin silaha sabit bir platform yaratmak ve atış tamamlanıncaya kadar bu platformun sabit durmasını sağlamaktan ibaret olduğunu söyledim ama ya aklına yatmadığı için ya da her kulüp üyesinin üyelik başlangıcından itibaren atıcılıkta ilgili her şeyi bildiği için beni dinlemedi. Kendisine nazikçe bırak şarjörü ben doldurayım sen ateş et dedim pek anlam veremese de tamam dedi. Belli etmeden şarjörü boş olarak tabancaya taktım ve sürgüyü kurdum, sürgü düşürme mandalına bastığım için şarjörün boş olduğunu anlamadı. Geriye çekilip gizlice videosunu çektim. Sonuç aşağıdaki videoda:

Hatasını kendine gösterince çok şaşırdı ve en sonunda ne yapması gerektiğini sordu. Ben de kendisine tetiği çekerken kendine silahı oynatmayacağını telkin et dedim. Gerçekten kendi kendine silahı oynatma, silahı oynatma diye söyle dedim. Ve tekrar şarjörü dolduruyormuş gibi yaptım ve eline boş silahı kurulu bir şekilde verdim. Yine gizlice videosunu çektim. Sonuç aşağıda:

Bu şekilde hemen 5-10 atış içerisinde elini düzelti ve atışları hedefin orta seviyesine vurmaya başladı. Tabii daha grupman çok geniş ama en önemli engeli geçmiş olduk. Siz de ayni sorunu yasayan birine yardım etmek isterseniz bunu deneyebilirsiniz. Önemli olan atıcının kendini düzeltmeyi istemesi ve size bir şans vermesi, yapılan yanlışı kabullenmeyen ya da başkasından yardım almaya egosu müsaade etmeyen kişiler için zaman ve emeğinizi boşuna harcamayın derim.

Umarım bu ilk yazımı beğenirsiniz, başka yazılarda görüşmek üzere hoşça kalın.