NEDEN SİLAHLANIYORUZ?

Türkiye’de bireysel silahlanma konusu kamuoyu gündeminde ABD gibi ülkelerde görüldüğü gibi büyük bir tartışmaya konu olmamaktadır. Bununla birlikte Umut Vakfının çalışmalarına göre Türkiye 178 ülke arasında silahlanma konusunda 14. sırada yer almaktadır. Emniyet Genel Müdürlüğünün (EGM) bireysel silahlanmaya dair 2017 yılı raporunda sunduğu verilere göre son 10 yılda ruhsatlı silahların sayılarında azalma meydana geldiği görülse de bireysel silahlanma tam anlamıyla tespit edilebilen bir durum olmadığından ruhsatsız veya av tüfeği gibi silahların sayısına dair net bir rakam bulunmamaktadır.

Silah karşıtlarının anlamadığı bir konu şudur. Silah bir alettir, tek başına öldürmez. Öldüren tetiği çekendir. Önce Ülkemizdeki 2017 öncesi 10 yıllık verilere bakalım:

Bu tabloda kesici delici aletlerle tüm yaralanmaların %53 ü meydana gelmiş. Ama kimse kasapta, mutfakta, bıçak yasaklansın demiyor. Kimse insanlar eğitilsin demiyor. Ateşli silah yaralanmalarının da büyük çoğunluğu ruhsatsız silahlarla. Ruhsatlı, kayıtlı silahlarla işlenen suçlar sadece %6. MT Yücel’in T. Barolar Birliği dergisindeki makalesinde de suça karışan silahların %66 sının ruhsatsız silahlar olduğu belirlenmiş:

Aslında Bireysel silahlanma ile silahla gerçekleştirilen ölümlü olaylar arasında ters bir ilişki var:

Silahlanmanın çok olduğu ülkelerde adam öldürme, silahlanmanın az olduğu ülkelere göre düşük. Çünkü hem caydırıcılık hem de kendini savunma imkânı silahın çok olduğu yerlerde silahla ölümleri azaltmış görünüyor.

Pekiyi niye silahlanıyoruz?

Bunu Pew Research’ün ABD de ve benim bir forumda yapmış olduğum anket sonuçlarına bakarak değerlendirelim: (Anketlerde birden fazla soru işaretlenebildiği için % toplamları 100 olamayacaktır)

Hem ABD hem de bizde silah sahibi olma nedenlerinde kişisel güvenlik endişeleri (Bireysel savunma) silah sahiplerinin 2/3 ünün gerekçesinde ilk sırada çıkıyor. Av ve atıcılık daha arka planlarda.

Silah sahipleri kendilerini daha güvende hissediyorlar. Silahı olanların 2/3 den fazlasının birden fazla silahı var:

Hem ABD hem bizde en çok tercih edilen savunma aracı tabanca.

Bizde ise silah edinmede hem prosedür hem de ekonomik zorluklar, daha kolay alınabilen av tüfeğini ilk sıraya oturtuyor.

İyi de güvenlik güçleri var, silaha gerek var diye bir soru var.  (itfaiye varken, evde yangın tüpüne gerek yok demek gibi) ABD de yapılan bir araştırmada güvenlik güçlerinin olaylara müdahale süreleri değerlendirilmiş:

ABD Polisinin olaylara müdahalesi çoklukla olay gerçekleştikten sonra, eğer bu bir hırsızlık ise daha geniş zaman boyutunda. Onlarda 911 bizde 155 (şimdi 112) no.lu telefonlara anında ulaşmak bazen gerçekten zor. O nedenle Amerikalı ironi yaparak şöyle diyor “1911 (tabanca) 911 no.lu telefondan her zaman hızlıdır”

Özellikle büyük şehirlerin dışına ve kırsal alana kaydığınızda bireysel silahlanma güvenlik açısından ABD de daha önem taşımaktadır.

Silahınızın olması her zaman onu kullanmanızı gerektirmez. Ancak bir sorun olduğunda sizin ve ailenizin hayatını koruyabilir:

Kendinizi savunsanız bile yasalarda meşru müdafaa sınırları çok kısıtlı. O nedenle yasal yollardan silah elde edenler, silah kullanma konusunda daha bilinçli ve dikkatli.

Bireysel silahlanma sadece kişisel korunmada değil vatan savunmasında da önemli. Kurtuluş savaşında Efeler, Anadolunun işgaline ordular oluşuncaya kadar bireysel silahları ile mücadele etmişti. Kıbrıs’ta mücahitler Türk soykırımına derme çatma bireysel silahlar ile direnmişti. Oysa ki bu çağda Avrupanın göbeğinde bireysel silahları önceden toplanan Boşnaklar, Serebsenitza’da bir katliama uğradılar.

Yasal bireysel silahlanma bir haktır. Eğer silahla yaratılan suçlar varsa bu büyük çoğunlukla eğitim noksanlığından ve yasadışı silahlarla olmaktadır.