Çok eski zamanlardan beri İnsan, ister avlanmak ister savaş olsun, her zaman hasmını uzaktan öldürmeye çalışmıştır. Neandertaller ve Cro-magnonlar döneminden atalarımız üzerinde yapılan araştırmalar, onların mızrak, sapan ve yay/ok atma bilgisine sahip olduklarını göstermiştir. Maymunların bile sopa, meyve, gübre vb. fırlatarak insanlara saldırdığı bilinmektedir.
Mamafih bazı erken toplumlarda, uzaktan öldüren silahların (örneğin yaylar ve oklar, sapanlar vb.) avda kullanılıp, savaş silahları olarak görülmemesi şaşırtıcıdır. Büyük İskender komutasındaki Makedonlar yaya askerleri falankslar ile savaştı ve Roma lejyonları kısa kılıç ve kalkanı etkili bir şekilde kullandı. Eski vikingler, avlanmak için düzenli olarak ok ve yay kullanmalarına rağmen, savaş için balta ve gürzü tercih ettiler.
Öte yandan dünyanın bazı yerlerinde ok ve yayın, savaşta kullanılması meşru kabul ediliyordu. Hint destanları, Ramayana ve Mahabharata, her ikisi de birkaç efsanevi okçunun yaptıklarından ve başarılarından bahseder. Kızılderili tarihi de ok ve yay kullanan savaşçıların hikayeleriyle doludur.
Barut
Çin’de barutun icadı MS 800 civarında gerçekleşti. Barutun bileşenlerinden biri olan güherçile birikintilerinin Hindistan ve Çin’in bazı bölgelerinde doğal olarak oluştuğu bilinmektedir. Çinliler, güherçilenin tıbbi amaçlar için kullanmaktaydılar ve MS 800 civarında, bazı bilinmeyen simyacıların kükürt, güherçile, petrokimya ve balı birleştirerek şiddetli bir şekilde yanan bir madde üretmeyi başardılar. Çinliler savaşta barut kullanmakta çabuk davrandılar. Başlangıçta barut roket, bomba, alev makinesi vb. üretmek için kullanıldı, ancak MS 1100 civarında, düşmana mermi fırlatmak için kullanılmaya başlandı ve böylece ilkel ateşli silah doğdu. Barut ve ateşli silah bilgisi Çin’den Araplar, İspanya ve Yunanistan üzerinden Avrupa’ya oradan da kuzeye yayıldı. MS 1267’de Roger Bacon, barut üretimi için bir formül içeren Opus Majus’unu yazmıştı. Ateşli silahlar teknolojisi, Orta Asya’dan gelen Müslüman işgalciler tarafından Hindistan’a tanıtıldı ve teknoloji hızla güneye, Hindistan’daki diğer krallıklara yayıldı.
İngiltere’de barut üretimi 14. yüzyıla kadar gerçekleşmedi. O zamana kadar barut savaşta kullanılsa da yapımında kullanılan malzemeler dışarıdan satın alınıyordu. Kayıtlar, o döneme ait kraliyet hediyelerinin genellikle bir varil barut bulundurduğunu gösteriyor. Günümüze ulaşan kayıtlara göre, İngiltere’de ilk endüstriyel barut üretimi, Kraliçe I. Elizabeth döneminde, Kent’te ilk imalathanelerin açılması ve Evelyn adlı bir aileye üretim hakkının verilmesiyle başlamıştır.

